ورود اعضا

کانال تلگرام «فردای روشن»

به کانال تلگرام

« فردای روشن »

بپیوندید

telegram

لینک عضویت

اشتراک خبرنامه

مقالات

دکتر وحید صادقی - روانشناس ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

کارگاه های ویژه متخصصین

دکتر وحید صادقی - روانشناس ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

اسکن کنید !

FardaClinic QR

هم اکنون ...

ما 16 مهمان و صفر عضو آنلاین داریم

مقاله ها

چگونه در شرایط سخت، استوار بمانیم

پاسخ ممکن است در جستجو در ورای خودتان باشد

نوشته‌ی دکتر بارتون گولدسمیث

hanging on

هریت بیچر استو می‌گوید: "وقتی در وضعیت دشواری قرار می‌گیری و همه‌چیز برخلاف میلت اتفاق می‌افتد، تا جایی که احساس می‌کنی یک دقیقه بیشتر هم نمی‌توانی مقاومت کنی، به هیچ وجه تسلیم نشو، چرا که دقیقاً در همین جا و همین زمان است که موج فرود می‌آید". من با او موافقم، ولی این کار ساده‌ای نیست، و بیشتر افراد در چنین شرایط سختی تسلیم می‌شوند. شاید این نکته‌ها به شما کمک کند که بتوانید استوار بمانید.

وقتی دارید دست یاری به سوی خودِ زمین‌خورده‌تان دراز می‌کنید تا دوباره برخیزد، فراموش نکنید که حواستان به آنچه در ادامه‌ی مسیر خواهد آمد، باشد. نگذارید فرآیند التیامتان، چشم شما رو به روی سایر چیزهایی که در زندگی‌تان در جریان‌اند ببندد. زمانی که در حال بازسازی هستید، هشیار ماندن بسیار مهم است، زیرا فرصت رشد کردن و گذر از دردتان ممکن است به سادگی قابل رویت نباشد.

می‌گویند "شانس (فرصت) فقط یک بار در خانه‌ی آدم را می‌زند". من شدیداً مخالفم. اصلاً فکر نمی‌کنم در بزند. فقط در حالی که لباس مبدل پوشیده و تغییر قیافه داده از خیابان‌تان رد می‌شود و این شمایید که باید آن را شناخته و به دنبالش بدوید تا به دستش آورید. تغییرات، خودبه‌خود اتفاق نمی‌افتند – ما آن‌ها را رقم می‌زنیم – و اگر در زندگی‌تان انرژی مثبت بیشتری می‌خواهید، باید آن را بسازید. با تسلیم شدن و دست کشیدن این اتفاق نمی‌افتد.

می‌دانم که دردهای زندگی – قطع روابط، از دست دادن شغل، از دست دادن عزیزان، و تروما‌های دیگر – می‌توانند برای مدتی مانع حرکت شما شوند. ولی زندگی کردن در دردتان واقعاً زندگی کردن نیست. لازم است راهی پیدا کنید تا زندگی‌تان را پس بگیرید.

نگاه کردن به ورای خودتان ممکن است راه حل مسئله باشد. بیرون رفتن و وارد اجتماع شدن، پیوستن به گروه‌های خیریه و انجام کمک‌های داوطلبانه: ما همه به هدف‌هایی بزرگ‌تر از خودمان نیاز داریم تا به ما چشم‌انداز دهند و باعث شوند احساس کنیم که حق لذت بردن از زندگی‌مان را به دست آورده‌ایم. وقتی این اتفاق نیفتد، در به روی رفتارهای خود-تخریبی، از جمله رفتار اعتیادی باز می‌شود.

گاهی اوقات فرصتی که به دنبالش هستید از راه می‌رسد ولی به هر دلیلی از دست می‌رود، و شما باز خود را در حال زمین خوردن می‌یابید. مجدداً، شما باید نیروهای درونی‌تان را جمع کنید و راهی برای ادامه دادن پیدا کنید. گاهی اوقات اتفاقی که منتظر افتادنش هستید در لحظه‌ی آخر رخ می‌دهد، و این همان لحظه‌ای‌ست که خانم استو به آن اشاره کرده بود.

حرف من این نیست که یک کشتی در حال غرق شدن را نباید رها کرد. اتفاقاً من می‌گویم که شما باید توانایی شنا کردن تا ساحل را داشته باشید، و همین توانایی است که اجازه می‌دهد بتوانید بفهمید که کشتی در حال غرق شدن است. پس، به خودتان اعتماد داشته باشید و شیرجه بزنید و جانتان را نجات دهید. ممکن است آنچه پیدا می‌کنید، یک دنیای کاملاً جدید برای گشتن و اکتشاف کردن باشد، یا ممکن است بفهمید که دنیایی که دوستش دارید هنوز سالم و پابرجاست، حتی بعد از یک اتفاق عمیقاً تأثیرگذار.

وقتی من بچه بودم، پوستری در آشپزخانه‌مان بود از بچه گربه‌ای که تنها با دو پنجه از یک ساقه‌ی خیزران آویزان بود و زیرش نوشته شده بود: "دوام بیاور، عزیزم"! هر از چند گاهی به یادش می‌افتم، و هنوز به عنوان این یادآور عمل می‌کند که نباید بگذارم دنیا بر من غلبه کند. شما مسئول زندگی‌تان هستید. حالا بروید و رئیس خودتان شوید.