ورود اعضا

کانال تلگرام «فردای روشن»

به کانال تلگرام

« فردای روشن »

بپیوندید

telegram

لینک عضویت

اشتراک خبرنامه

مقالات

دکتر وحید صادقی - روانشناس ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

کارگاه های ویژه متخصصین

دکتر وحید صادقی - روانشناس ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

اسکن کنید !

FardaClinic QR

هم اکنون ...

ما 14 مهمان و صفر عضو آنلاین داریم

مقاله ها

نوموفوبیا چیست؟

نوموفوبیا

nomophobia


فن‌آوری هم می‌تواند موهبت و هم مصیبت باشد. و امروزه به لطف فن‌اوری‌های نوین همه‌ی ما با یک تلفن همراه هوشمند یا یک تبلت با سرعت بالایی به شبکه‌ی جهانی اینترنت متصل هستیم. فقط لحظه‌ای به تعداد کارهایی که در طول روز با دستگاه هوشمندتان انجام می‌دهید بیاندیشید. برای همین عجیب نیست که بیش‌تر ما اگر گوشی‌مان در اطرافمان نباشد احساس عجیبی بهمان دست بدهد. اما این احساس عجیب برای بعضی استرس است. و برای گروهی دیگر این استرس چنان شدید است که امروزه اصطلاح نوموفوبیا برای توضیح آنان به کار می‌رود. نوموفوبیا از تخلیص no mobile phobia به معنای ترس از بی‌موبایلی ساخته شده است. در تعریف نوموفوبیا گفته می‌شود ترس شدید (فوبیا) از نداشتن، گم‌کردن، اتمام باطری، و یا صفر بودن آنتن تلفن همراه.


چیزی که در مورد این فوبیای تازه شناخته شده هول‌انگیز است، میزان شیوع آن است. پیش از آنکه بدانم ۵۳ درصد مردان، زنان و نوجوانان انگلیسی به این مشکل مبتلا هستند، آن را مسئله‌ای جالب ولی پیش و پا افتاده می‌دیدم. اما امروز به نظر می‌رسد یکی دیگر از رنج‌های بشر همین مسئله‌ی ساده باشد. برای همین به نظرم شناختنش مفید و خوب و موثر است. چه برای خودمان و چه برای درک روح جامعه‌ی مدرنی که ادامه‌ی راه زندگی همه‌مان در آن خواهد بود.


روند پدیدآیی نوموفوبیا
1. منطق زیربنایی نوموفوبیا با اعتیاد مشترک است. وقتی کسی چه جسماً و چه ذهناً به رفتاری وابستگی پیدا بکند، پیدا کردن راهی برای جایگزینی آن بسیار دشوار می‌شود
2. برای همه‌ی ما پیش می‌آید که ساعاتی از روز احساس تنهایی، عدم تعلق، دوست نداشته شدن، بی‌حوصلگی یا بی‌قراری بکنیم. اوقاتی که تنها مانده‌ایم، یا در جمعی هستیم که موضوع گفت و گو دیگر برایمان جذاب نیست. احساس تنهایی می‌کنیم و از جایگاهمان در گروه دوستی‌مان مطمئن نیستیم و می‌خواهیم سر از کار دیگران در بیاوریم. نگران برنامه‌هایمان هستیم. حتی خوصله‌مان سر رفته و به دنبال تفریحی هستیم. تلفن هوشمند متصل به اینترنت ما به همه‌ی نیازها پاسخ می‌دهد. وقتی این پاسخ‌ها رفته رفته افزایش می‌یابند، ما راه‌حل‌های پیشین را فراموش می‌کنیم. وقتی راه‌حل‌های پیشین را فراموش کردیم و نیازی هم به یافتن راه‌حل‌های جدید نداشتیم، جسارت‌مان در طول زمان طولانی تحلیل می‌رود و حالا ما به گوشی همراهمان وابسته هستیم: راه خوبی است که به جز آن به راه دیگری نیاز نداریم و اصلا دیگر سراغ هم نداریم. این مقدمه‌ی هر اعتیادی است.
3. انسان‌ها موجوداتی بسیار اجتماعی هستند و تلفن همراه شاید مهم‌ترین درگاه اتصال ما به دیگران است. برای همین می‌توان برای نوموفوبیا نیز مانند دیگر فوبیاها آمادگی زیستی-تکاملی معقولی متصور بود.
4. کسی که به تلفن همراهش وابسته باشد، اگر به هر دلیلی آن را برای مدت زمانی از دست بدهد و اتفاقت ناخوشایندی در آن بازه‌ی زمانی بیافتند، استعداد ابتلا به نوموفوبیا در او پدید می‌آید.

 

nomophobia 2


مانند دیگر انواع فوبیاها، نوموفیا هم علائم خاص خودش را دارد که به درک بهتر آن کمک می‌کنند.


• افزایش تپش قلب، تنفس سطحی و گاهی عرق کردن کف دست‌ها
• نگرانی از خاموش شدن تلفن همراه (یا رسیدن یک پیام جدید) باعث می‌شود افراد دائما تلفن همراهشان را چک کنند. طوری که رفته‌رفته کنترل آن از دستشان خارج می‌شود و اگر این کار را نکنند احساس اضطراب خواهند کرد (به شباهت آن با وسواس بیاندیشید). این چک‌کردن‌های مداوم پس از مدتی به هنگام رانندگی یا گفت‌وگو با شخص دیگر، مراقبت از فرزندان، دیدن تلویزیون و تقریبا تمام اوقات انتشار می‌یابند. مهم است که عادی بودن این کار باعث نشود آن را جدی نگیریم. در تجربه‌ی خودم دیده‌ام که چک کردن مداوم موبایل به خاطر پاره‌کردن مسیر افکار و تمرکزم، چگونه از کارآیی من کم می‌کند و رفته رفته می‌تواند رگه‌های اضطرابی را در من تقویت کند. به خصوص این چک‌کردن مداوم می‌تواند به خواب و ساعات پیش از خواب (که اهمیت زیادی دارند) آسیب برساند. در مورد خطر این کار هنگام رانندگی که دیگر نیازی به قلم‌فرسایی نیست.
• هیچ‌گاه اجازه‌ی خطر اتمام شارژ موبایل را نمی‌دهند. با تمهیدات گوناگون (داشتن دو گوشی، داشتن چند باطری و غیره) ریسک اتمام باطری را به صفر می‌رسانند.
• برخی ممکن است در صورت فاصله از تلفن همراهشان علائم اضطرابی حتی شبیه به حملات هراس را تجربه کنند. برای اجتناب از همین حملات تلفن همراهشان همیشه با آن‌هاست. از کنار بالش تا میز صبحانه، جیب شلوار، دستشویی، کنار میز غذا، کنار داشبورد ماشین، کنار لب‌تاب، کنار کتاب، کنار اجاق آشپزخانه، و دوباره کنار بالش. دقت کنید دقیقا به خاطر همین همراهی همیشگی ممکن است نشانه‌ی اضطرابی پنهان بماند.
• رفته‌رفته آن‌ها دقتی به محل استفاده‌ی تلفن همراه ندارند. سر کار، هنگام گفت‌و گو با شخص دیگر، سر کلاس، هنگام سخنرانی، هنگام رانندگی و تقریبا تمام اوقات دیگر. لازم است که خوانندگان به تغییر تدریجی هنجارهای اجتماعی در این زمینه توجه کنند.

• بسیاری از کسانی که متوجه ابتلایشان به نوموفوبیا می‌شوند، در ابتدا آن را سطحی ارزیابی می‌کنند و اگر با خودشان صادق باشند و متوجه عمق وابستگی‌شان بشوند ممکن است اعتماد به نفسشان هم کمی آسیب ببیند.


غلبه بر نوموفوبیا (یا پیش‌گیری از آن) می‌تواند دشوار باشد. معمولا و در اکثر موارد هیچ نیازی به دارودرمانی نیست و راه‌حل‌های خوبی پیش پای افراد وجود دارد. اولین راه آگاهی و اراده‌ی خود افراد است. اما در ادامه کاهش تدریجی تماس و حساسیت‌زدایی منظم تا کنون بهترین و علمی‌ترین روش‌ها بوده‌اند. گاهی هم هیبنوتیزم می‌تواند به این مسئله کمک کند. خوانندگان باید بدانند که در موارد بسیار حاد این اختلال، مصرف قرص‌های ضد اضطراب ممکن است لازم باشد.