ورود اعضا

کانال تلگرام «فردای روشن»

به کانال تلگرام

« فردای روشن »

بپیوندید

telegram

لینک عضویت

اشتراک خبرنامه

مقالات

دکتر وحید صادقی - روانشناس ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

کارگاه های ویژه متخصصین

دکتر وحید صادقی - روانشناس ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

اسکن کنید !

FardaClinic QR

هم اکنون ...

ما 16 مهمان و صفر عضو آنلاین داریم

مقاله ها

5 راه بد و 5 راه خوب برای تمام کردن یک رابطه

تمام کردن رابطه همیشه دردناک است، اما راه‌هایی برای کاهش آسیب وجود دارد

دکتر سوزان کراس ویتبورن

ways to end

وقتی روابط به انتها می‌رسند، آنقدر درد هیجانی وجود دارد که ممکن است پیدا کردن راهی برای کاهش رنج، غیرممکن به نظر برسد. اگر شما کسی هستید که دارد رابطه را پایان می‌دهد، احساس گناه و پشیمانی گریبانتان را می‌گیرد، و اگر کسی هستید که دارد رها می‌شود، با رنج طرد شدن روبرو می‌شوید. اوضاع وقتی بدتر می‌شود که احساس کنید برای بهتر کردن شرایط هیچ کاری از دستتان برنمی‌آید و برای همیشه درگیر این احساسات ناامیدی و اندوه خواهید ماند. همچنین، ممکن است خودتان را به خاطر اینکه الف) ترک کردن یا ب) طرد شدن بهتری انجام ندادید به طور بی‌پایان تنبیه کنید. باید راهی وجود داشته باشد که شما و شریکتان بتوانید مثل دو دوست مسیرتان را از هم جدا کنید، اینطور نیست؟

از آنجایی که پایان یک رابطه بسیار استرس‌زاست، ممکن است پایان خوش را به عنوان یک گزینه نبینید. به جای آن، ممکن است فکر کنید بهترین راه برای گذر کردن این است که چسب زخم را با تمام سرعت ممکن بکنید. هرچند این روش ممکن است مدت زمانی که درد واقعی احساس می‌شود را کاهش دهد، اما می‌تواند جای زخمی باقی بگذارد که شما و شریکتان را تا سال‌ها تحت تأثیر قرار خواهد داد. یا شاید فکر کنید بهترین راه برای تمام کردن، این است که کم‌کم فاصله گرفته و محو شوید. باز هم، گرچه با این روش ممکن است در حال حاضر حس بهتری داشته باشید، اما در بلندمدت می‌تواند برای روابط آینده‌تان مشکل‌زا شود.

صمیمیت واقعی شامل برقراری ارتباط در سطحی عمیق با شریکتان می‌شود. صمیمیت نه تنها کیفیتی از رابطه، بلکه همچنین کیفیتی از افراد درگیر در آن رابطه است. داشتن توانایی برقراری ارتباط نزدیک با یک فرد دیگر نیازمند این است که احساسات مرتبط با رابطه‌تان را مطرح کنید. این احساسات می‌توانند خوب بوده، یا مثل زمانی که رابطه به مراحل پایانی‌اش می‌رسد، خیلی خوشایند نباشند. ممکن است در معرض خطر آسان‌گیری به خود و خالی کردن تمام بار احساسات منفی‌تان بر روی شریکتان قرار بگیرید، در نتیجه خردمندانه است که ابراز ناراحتی‌تان را به شکلی کنترل کنید که شامل بی‌احترامی به شریکتان نشود. از طریق صحبت کردن در مورد این واقعیت که رابطه به سرانجام خود رسیده، نه تنها به شریکتان، بلکه به توانایی صمیمیت خودتان هم لطف می‌کنید. دفعه‌ی دیگر که وارد یک رابطه‌ی صمیمانه شوید، ممکن است بتوانید از برخی مشکلات که ناخواسته در این یکی رابطه ایجاد کردید، در امان بمانید.

پس برمی‌گردیم به این سوال که چگونه مسیر خاتمه دادن به روابط را به روشی "خوب" طی کنیم. شارلین بلو و همکاران در دانشگاه نیو برانزویک به طور خاص به پدیده‌ی "تماس و پیگیری پس از رابطه" یا PRCT جذب شدند. با استفاده از یک گروه نمونه‌ی 271 نفری از دانشجویان کالج (که دو سومشان خانم بودند)، بلو و تیمش از شرکت‌کنندگان خواستند آخرین قطع رابطه‌شان را گزارش داده، و به میزان شدت آن در مقایسه با موارد قبلی امتیاز دهند. محققان همچنین از شرکت‌کنندگان خواستند که رفتارهای PRCT خود و شریک سابقشان را گزارش داده و به تأثیر این‌ها بر خود و شریک سابقشان امتیاز دهند.

این تیم تحقیقاتی کانادایی دریافت که رفتارهای PRCT در این گروه نمونه‌ی بزرگسالان جوان تقریباً شایع بود، و 60% آن‌ها گزارش دادند که انجام‌دهنده و دریافت‌کننده‌ی این رفتارها بوده‌اند. رفتار‌های PRTC با میزان پریشانی بعد از قطع رابطه مرتبط بودند. هرچه تأثیر قطع رابطه و غافلگیری فرد بیشتر بود، احتمال بروز رفتارهای PRCT هم افزایش می‌یافت. به طور غیرقابل انتظاری، این مسئله در مرور شرکت‌کنندگانی که برهم‌زننده‌ی رابطه بودند هم صدق می‌کرد. آنطور که محققان نتیجه گرفتند، "افرادی که بعد از قطع رابطه پریشانی بیشتری تجربه می‌کنند، احتمالاً برای ارتباط مجدد، پیگیری، در تماس ماندن با شریکشان یا باقی ماندن به عنوان جزئی از زندگی آن‌ها، تلاش بیشتری می‌کنند". درواقع، هرچه شدت درد قطع رابطه بیشتر بود، تنوع رفتارهای ردگیری شرکت‌کنندگان هم بیشتر بود.

در نهایت، هرچه این تلاش‌ها برای ارتباط بیشتر ادامه یابد، مدت زمان لازم برای بهبود هیجانی قطع رابطه هم بیشتر می‌شود. با توجه به اینکه غافلگیری یک عامل پیش‌بینی‌کننده‌ی رفتارهای PRCT بود، یافته‌ها اشاره می‌کردند که بهتر است چسب زخم را زیاد سریع نکنیم، بلکه کمی زمان صرف کنیم تا هر دو طرف را برای خاتمه‌ی رابطه آماده کنیم.

مطالعه‌ی بلو و همکاران به پیشینه‌ی تحقیقاتی در مورد قطع روابط عاطفی می‌افزاید و گرچه نمونه‌ی تحقیق دانشجویان کالج بودند، با این حال وسعت دید ما را در مورد فرآیند رها کردن شریک زندگی افزایش می‌دهد. اکنون با استفاده از این مطالعه، در کنار آن‌هایی که قبلاً چاپ شده‌اند، می‌توانیم بدترین و بهترین راه‌های مدیریت خاتمه‌ی روابط را برشمریم.
5 راه بد، این‌ها هستند:

1. روح شدن: ارائه ندادن هیچ هشداری، یا فرصتی برای تماس، فرآیندی است که می‌تواند شما و شریکتان را در برزخ رها کند. صرفاً ناپدید شدن به نظر نمی‌رسد که راه حل خوبی باشد.

2. سرزنش خود: روابط شامل دو نفر می‌شوند و وقتی جواب نمی‌دهند، هر دو نفر در اختلال کارکرد آن سهیم هستند. خارج شدن از یک رابطه با تمرکز صرف بر نقش خودتان در آن به شما کمک نمی‌کند که در روابط بالقوه‌ی آتی به نشانه‌های هشدار شریکتان در مورد مشکلاتی که ممکن است در رابطه پیش بیاید، توجه کنید.

3. بدگویی: به همین شکل، تمرکز کردن صرف بر سهم شریکتان در قطع رابطه نیز، به شما اجازه نخواهد داد روی توانایی‌ها و ضعف‌های صمیمیت خودتان کار کنید. همچنین، صحبت کردن با دیگران در مورد اینکه همه‌چیز تقصیر شریکتان بوده، باعث ایجاد ناراحتی برای افرادی خواهد شد که هر دوی شما را می‌شناسند.

4. خیال‌پردازی: به نظر می‌رسد، افرادی که در مطالعه‌ی بلو و همکاران درگیر رفتارهای PRCT بودند، زمان زیادی را هم صرف فکر کردن در مورد این می‌کردند که شریک سابقشان اکنون دارد چه‌کار می‌کند. در نتیجه، آن‌ها توانایی کمتری برای گذر کردن و ایجاد رابطه‌ی جدید داشتند.

5. تعقیب کردن: باز هم، همانطور که در مطالعه‌ی کانادایی دیدیم، عدم توانایی رها کردن یک رابطه فقط درد هیجانی را بدتر می‌کند. ممکن است مدتی وقت صرف این کنید که ببینید اوضاع شریک سابقتان بعد از قطع رابطه خوب است یا نه، اما مشغولیت زیاد با شریکتان، مانع بهبود خود شما خواهد شد.

حالا، 5 راه خوب برای مدیریت قطع رابطه:

1. آماده شدن برای پایان: همانطور که در مطالعه‌ی بلو و همکاران دیدیم، عنصر غافلگیری فقط قطع رابطه را بدتر کرد. به طور کلی، همچنان که به دوره‌های گذار مهم زندگی نزدیک می‌شوید، بهتر است به خودتان زمان دهید، و همینطور به شریکتان.

2. پذیرفتن بخشی از سرزنش، ولی نه همه‌ی آن: پرورش دادن صمیمیتتان به این معناست که فهم و آگاهی بهتری از توانایی‌ها و ضعف‌های خودتان در یک رابطه به دست آورید.

3. حفظ شأن خود، و شریکتان: مطالعات قبلی در مورد سازگاری با طلاق اهمیت "حفظ آبرو" را نشان داده است. این مهم است که شما احترام خود، و شریکتان را حفظ کنید تا بتوانید از شرم شکست رابطه اجتناب کنید.

4. تعیین حد و مرز‌ها: تماس زیاد بعد از رابطه، همانطور که دیدیم، راه بسیار ضعیفی برای تمام کردن رابطه است. به جای آن، طی دوره‌ی پایان رابطه، به طور واضح بیان کنید که تمایل دارید دقیقاً چه میزان ارتباطی با شریک سابقتان داشته باشید.

5. نگاه به آینده: دوره‌های روابط گذشته‌مان تبدیل به عوامل کلیدی در قصه‌هایی می‌شوند که از زندگی‌مان می‌سازیم. هرچقدر هم که دردناک باشند، تأثیرات یک قطع رابطه که اکنون برایتان اتفاق می‌افتد تا ابد باقی نخواهند ماند، و حتی ممکن است شرایط را برای روابط آینده فراهم کنند که از زاویه دید فعلی‌تان قابل پیش‌بینی نیستند.

همانطور که به خوبی می‌دانیم، رضایت از زندگی از طریق روابط صمیمانه به طور چشم‌گیری غنی می‌شود. وقتی روابطتان درست کار نمی‌کنند، این پنج راه خوب برای خاتمه دادنشان، به توانایی صمیمیت شما کمک خواهند کرد که همچنان رشد کند و در روابط آینده‌تان شکفته شود.